Filtriranje zbilje
U Galeriji Vladimir Filakovac od prekjučer možete pogledati izložbu akademskog slikara Ante Teskere pod nazivom ‘Filtriranje’.
Iz teksta likovne kritičarke Višnje Slavice Gabout donosimo:
Ciklus od petnaest velikih kolaža koji čini homogenu vizualnu cjelinu, ali u kojem pojedinačni radovi mogu stajati i kao dojmljive samostalne likovne priče, Ante Teskera je vrlo domišljato nazvao – Filtriranje. U kojem smislu filtriranje? U ovom slučaju, u smislu filtriranja percepcije, filtriranja likovnih procesa i sadržaja, filtriranja značenja i općenito, filtriranja zbilje…
Zaboravljanje 2
Nade proljeća
Ako se Teskerini kolaži gledaju u takvome kontekstu, onda je u njima uistinu vidljivo sveprisutno pročišćavanje. Prije svega, pročišćavanje percepcije zbilje koja ga okružuje (iz koje kao svoju temu uzima ono za njega bitno, a „otpušta“ nebitno i suvišno), a onda pročišćavanje forme, strukture, kompozicije, boje… Premda on polazi od prirode i svakodnevice, prepoznatljivi motivi prolaze proces autorske transkripcije, koja podrazumijeva vizualnu filtraciju i preobrazbu: de-konstrukciju, apstrahiranje, sažimanje i konačnu rekonstrukciju u novokonstruiranim kolažima.
Nade jeseni
Infiltracija
Zbilja je tako na kraju modificirana i kod Testere pretvorena u geometrijski kodirani sustav „kreativne vizualno-mentalne poroznosti“. Sustav u kojem se pomnim pregledavanjem isječaka realne zbilje, te njihovim propuštajem kroz autorove vizualno-mentalne filtere stvara neka druga, paralelna zbilja. Naizgled opipljiva, ali nedodirljiva; prividno logična, ali sva presložena, rekonstruirana, reprogramirana – i iluzivna. Stoga enigmatična i očaravajuće izazovna.
Riječi i djela
Nikad kraja
Intrigantnost kolaža je u tome što jednu realnost pretvara u drugu. U prvom kontaktu čini nam se da je to tek vizualno-haptička igra, u kojoj oko prati zanimljivi vizualni „pattern“, a ruka svjedoči o podatnosti ekspresivne površine, uživajući u njezinoj teksturi. Vrlo brzo, međutim, percepcija počinje signalizirati postojanje prostornih uslojavanja, vremenskih pomaka i preklapanja, kao i sugerirati osjećaj rastapanja granica različitih svjetova. Kolaž tad počinje aktivirati svoje skrivene energije i pričati svoju priču. Priču o dvije paralelne realnosti – opipljivoj i neopipljivoj; realnoj i filtriranoj; onoj spoznatljivoj i onoj presloženoj i drukčije sređenoj, u kojoj caruju perceptivne metamorfoze i značenjske transformacije. Jer u njemu žive uzorci i starih i novih struktura; dijelovi starog i novog vizualnog poretka. Nije zato neobično da toj vrsti vizualno-haptičke filtracije zbilje moderni umjetnici ne odolijevaju još od vremena dadaista, pronalazeći i danas u tome mediju vizualni izazov. Izazov koji u mnogih (pa tako i u Ante Teskere) kreće od kolažiranog papira, jednog od glavnih nositelja izražajnosti kolaža, koji je tu dio realne i opipljive stvarnosti, ali je i transmiter u svijet iluzija. Svojom teksturom i strukturom, taktilnošću i prostornošću papir kolaža unosi u vizualni prostor dvodimenzionalne slike trodimenzionalnost. Ali unosi i cijelo bogatstvo novih senzacija, koje utječu na perceptivne procese i redefiniraju pikturalno polje, te u konačnici modificiraju cjelokupnu zbilju. Upravo kao u kolažima Ante Teskere, gdje mnoštvo filtriranih asinkronih zbilja (papiri različitoga porijekla, vrste i oblika) stvara novu zbilju „po njegovoj mjeri“, u kojoj supostoje različiti prostori i različita vremena, u kojoj istodobno funkcioniraju emotivno i racionalno, te gdje se profinjeno nadopunjuje promišljeno na intuitivno.
Dvojakost
Izložba će ostati otvorena do 4. srpnja.
